Nele & Mathieu are very lost in translation...

Nos prochaines vacances...

2009-06-14T15:22:00.001+02:00

http://wearebiginperu.blogspot.com/

Belgique...

2009-05-21T09:38:00.001+02:00

Ca y est.

On est en Belgique.

Bien reposé grâce à une looongue nuit...

Les vols se sont bien passés malgré un nouveau "Last Call" à Londres... I HATE THAT!!!

Pas facile de courir dans le Terminal 5 après avoir passé 12 heures assis dans un avion.

Je suis déjà en train de traiter les +- 3500 photos... gloups!!!

Le pire c'est qu'au Japon, chaque jour on virait quasi la moitié des photos en les transférant sur le notebook...

Je lisais justement un article il y a quelques jours sur l'obésité numérique...

Je dois en être un des acteurs... ;-)

Quelques photos de notre dernière escapade nocturne - Senso-Ji

2009-05-19T16:01:00.000+02:00

Onze laatste uren in Tokyo...
Bezoek aan de tempel van Senso-Ji by night

Tokyo - Electric Town

2009-05-19T12:42:00.000+02:00

Last day in Tokyo

2009-05-19T12:26:00.000+02:00

Aujourd'hui notre dernier jour s'est résumé à se traîner d'un endroit à l'autre...
On n'a pas passé une super nuit et on est vraiment crevé et plus très motivé pour de grandes visites.
Donc au programme, se trainer dans Electric Town et puis au Sony Building.
Le premier est fou... en gros on y trouve:
- Des lunapark énormes avec les jeux les plus fous avec les joueurs les plus fous
- Des bars avec serveuses "coquines"... (pas essayé)... on le sait parce que les serveuses donnent de la pub dans la rue...
- Des librairies de mangas... Rempli de gens +- normaux et aussi de gros pervers dans les rayons "porno"... un gars en costard qui lit un manga porno, ça laisse perplexe... ?!?
- Plein de magasins hyper spécialisés genre: antennes radios, cable audio, etc.

Bref, c'est la folie et il y a beaucoup de geeks blancs dans ce quartier... Ben oui, c'est un peu comme la fifth avenue pour les fashion victims...

A midi, on a demandé conseil dans la rue pour un resto et on est tombé sur un gars super sympa qui a proposé qu'on mange ensemble... On a bcp discuté durant sa courte pause de 45 minutes... Il n'aime pas sa vie... à 26 ans, c'est triste... Il a fait des études en relations internationales et travaille dans un magasin de chaussures... et n'a JAMAIS de congé à part 2 jours non consécutifs par semaine... Il nous a dit très sérieusement que ça faisait quand-même 110 jours par an... ;-) le pauvre...

Ensuite on est allés au Sony Building... A part voir un blue ray sur un énooooorme écran et les derniers appareils photos, pc, etc. (pas encore en vente), on n'a pas vu beaucoup. Ca casse pas la baraque.

Nous voilà maintenant de retour à l'auberge.
Rien de bien spécial au programme, faire les sacs, manger qqchose et dormir avant de se lever tôt demain pour prendre l'avion à 10h50 heure locale.
On rentre par Londres (comme à l'aller).
On sera si tout va bien mercredi soir dans notre lit king size... Yes!!!!

En espérant que nos aventures vous ont captivés.
Pour les accros ;-))), il ne reste plus qu'à attendre 10 semaines... et on redécolle pour le Pérou pour un voyage de 4 semaines...
Durant ce voyage, on devrait passer par:
- Lima
- Cuzco + Machu Pichu
- le lac Titicaca
- La Paz (en Bolivie)
- La salar d'Uyuni (plus grand désert de sel du monde se trouvant en Bolivie)
- Arequipa

Tokyo - Day 14 - Photos 1

2009-05-19T12:22:00.001+02:00

Een bezoek aan Electric Town...

Als je iets wil uitdelen, moet je opvallen...

Electric Town is ook het Manga walibi

Janssen & Janssen
ou
Dupond & Dupont

Our last day in Japan

2009-05-19T11:27:00.000+02:00

We zijn groggy... te moe, te lui en geen fut om nog vanalles te bezoeken..
nochtans; het is onze laatste dag hier in Japan.

We zijn wat gaan rondhangen in Electric Town, een buurt dat eigenlijk het best te omschrijven is als een groot lunapark met eletronische snufjes, spelletjes en manga's. De spelletjes zijn echt afstompend en oorverdovend! Pachinko Slot is er zo eentje... het is iets tussen een muntjesbak en een flipper... voor mij is het onbegrijpelijk vanwaar de fun ??? Jongeren of sommige gasten in kostuum staan daar als robotten games te spelen aan een ongeziene hoge snelheid ... duidelijk niet hun eerste keer!

Vanmiddag zakten we verder af naar Ginza, een buurt met chique boutiques waar we al eerder geweest waren. Op zoek naar een restaurantje klampten we twee dames aan om ons iets aan te raden. De twee dame's klampten op hun beurt een jonge gast aan, netjes gekleed in kostuum opdat hij ons verder zou helpen. De vrouwen zagen er zeer gelukkig uit om van ons verlost te zijn ;-)
De gast in kostuum was in zijn middagpauze en raadde ons aan te eten in het restaurant waar hij naar toe wilde gaan... Hij moest de hele tijd een beetje gibberen en was opgetogen dat wij zijn raad opvolgden. We installeerden ons aan dezelfde tafel en daar vertelde hij een beetje over zichzelf op een heel enthousiaste manier ... hij heeft internationale betrekkingen gestudeerd, hij hield van skiën maar vond ook dat hij een "boring life" had en dat hij nooit vakantie had, alleen weekends! Hij wilde ons etentje betalen maar dat hebben we geweigerd. Hij heeft ons daarna de boutique laten zien waar hij voor werkte. Een classy damesschoenenwinkel met enkel Japanse merken... zag er niet echt fun uit voor hem. Zijn situatie is niet dezelfde als voor iedereen hier. Cristel en Lionel werken hier ook in Tokyo. Zij heeft 15 dagen terwijl hij er meer dan 30 heeft. Misschien bestaat dat hier gewoon niet; een minimum aantal verlofdagen voor iemand die fulltime werkt.

Na onze ontmoeting met een local zijn we naar de Sony Building geweest in Ginza. Daar zijn zgn. de laatste technologische snufjes te bewonderen... maar dat interesseert mij niet en Math was blijkbaar te moe om veel aandacht te schenken aan al dat electronisch gedoe.

WC japonais...

2009-05-19T03:20:00.000+02:00

Les toilettes de l'accueil de notre hôtel de luxe, c'est la folie...
Plein de boutons:
- Lever / Descendre la lunette
- Faire la chasse
- Le jet d'eau pour les messieurs et les madames
- Le jet d'eau uniquement pour les madames
- Plein d'autres en Japonais que j'ai pas compris et certainement pas essayés... ;-)

Tokyo - Day 13 - Photos 2

2009-05-18T15:14:00.000+02:00

Een kaiten sushi ... een van de betere naar 't schijnt in Tokyo

De openingsuren

Wij krijgen maximaal zes van die sushi bordjes binnen ... De maag is snel gevuld met sushi, maar daar is bij de Japanners niet veel van te merken. Zij kunnen redelijk veel bordjes verzetten. De ober hier ruimt de tafel op. In deze kaiten (= restaurant met sushi op rollend tapijt) scannen ze na je maaltijd de bordjes in een vlotte handbeweging... Je krijgt daarna een magneetkaart om enkele minuten later af te rekenen aan de kassa...

De gedekte tafel aan een kaiten sushi: ...
een warm, vochtig handdoekje om je handen schoon te vegen...
dan in de horizontale zwarte doos zitten de eetstokjes,
de grote pot in het midden op de foto is vervuld met gepekelde gember,
links daarvan in het kleinere potje zit Matcha (of zoiets) en dat is groene theepoeder... die je uiteraard moet mengen met heet water en dat kan je aftappen aan het zwarte kraantje links daarvan. De andere potjes zijn sausjes (over het algemeen sojasaus).
Elk bordje heeft een aparte kleur en de kleuren refereren naar een prijs.

Tokyo - Day 13 - Photos 1

2009-05-18T15:13:00.000+02:00

Asakusa by night

De specialiteit van deze buurt is de verkoop van plastiek eten...
Ziet dit visje er niet heerlijk uit? :-))

Lampion drie (van links geteld) draagt het symbool van een tempel...
rien à voir avec WWII

In de wachtrij aan het aanschuiven voor een sushi bar...

op z'n minst nog 15p voor ons.. pff :-))

De rares habitudes culinaires...

2009-05-18T15:11:00.000+02:00

Ce sont de petites boules à base de riz (pâte de riz)...
C'est tout mou.
Ils le font griller au barbec avec de la sauce Soja...
Quand on a faim, ça passe, mais on ne mange pas ça pour le plaisir... ;-)

Comme à New York...

2009-05-18T15:05:00.000+02:00

Ici, à Tokyo, dans les bons restos, on doit faire la file... Pour nous c'est une première.
Il y avait une file de plus de 15 personnes et on a quand-même attendu.
Tous les gens trouvent ça normal ici...

Tokyo - Le retour...

2009-05-18T09:53:00.000+02:00

Depuis hier soir nous sommes de retour à Tokyo.
Nous avons passé une très agréable soirée avec deux expats à Tokyo: Lionel et Cristel...
Ils sont tous les deux informaticiens (de Namur) rencontrés durant mon année de candi math à Namur. Comme quoi, cette année n'aura pas été complètement perdue... ;-))))
On a pu discuter de nombreux clichés Japonais (nous avec nos deux semaines d'expérience et eux avec leurs 2 ans).
C'est vraiment un pays un peu fou...
On a mangé des tempuras (morceaux de poisson et viande frits posés sur un lit de riz dans un grand bol)... C'était succulent...

Hier, je vois un sandwich avec du poulet frit... Ca y ressemblait en tout cas. A la caisse, dans mon meilleur anglais, je dis "Chicken? Chicken?" en montrant la viande panée... Et la caissière, après avoir longtemps lu l'étiquette en japonais, me répondit par un pourcentage... genre "40%"... C'était un truc reconstitué et il contenait seulement autant de poulet... J'étais sur le cul. Mais c'était quand-même bon... ;-)

Aujourd'hui on s'est levé un peu plus tard car pas de déjeuner militaire à 8h du mat... YES!!!

On a fait une balade pour se rendre compte que le parc qu'on voulait voir était fermé le lundi... grrrrrrr!!!

Ensuite, on a décidé de faire le checkout de notre hôtel de luxe et d'aller dans notre auberge de jeunesse située un peu en dehors de Tokyo.
L'auberge est sympa, l'accueil est très pro, il y a une grande terrasse sur le toit. Mais les chambres sont un peu petites, ce sont des lits superposés, on doit faire les lits nous-mêmes et louer les serviettes à 100 yens.
On a le net cablé dans la chambre, ça c'est chouette.

On glande un peu today.
Pas de grandes visites.

A+
Demain, on fera les derniers trucs qu'on veut encore voir à Tokyo.

Back in Tokyo

2009-05-18T02:41:00.000+02:00

Vanmorgen werden we wakker in een hotel naar Westerse normen... dat deed een keer deugd! Jammer dat we hier niet onze laatste nachten in Japan kunnen doorbrengen... (Het hotel had een speciale deal voor zondagnacht.) We moeten nu weer terug inpakken om naar een ryokan te gaan aan de andere kant van het stad ...
Gisterenavond was echt heel gezellig met die twee kennissen (zie onderstaande foto) van Mathieu. We hebben vooral gesproken over de gebruiken/gewoonten hier in Japan op de werkvloer... blijkt dus dat die film Stupeur & Tremblement niet ver van de waarheid ligt. Niet te doen!
Nu gaan we op zoek naar ontbijt (naar iets dat niet op noedels, algensoep of rijst lijkt)... er zal wel iets te vinden zijn in deze kosmopolitische buurt van Shinjuku!

... enkele uren later

Ontbijt is uiteindelijk een panini voor math en een morning plate voor mezelf geworden bij Segafredo... Dik in orde! Vandaag zijn we niet echt in een bezoekerstrip... In Shinjuku wilden we een park bezoeken dat Cristel en Lionel ons adviseerden, maar bij aankomst was het dicht ... toevallig op maandag! Een beetje verdwaald liepen we shopping mall in en uit en zo kwamen we terecht in een soort van super de luxe supermarkt ... chez rob in bxl is er niks tegen!
Er waren tal van Westerse producten te verkrijgen... Nutella, Franse wijnen en kazen (een mini pakje boursin kost hier meer dan 7 €). Het zag er allemaal heerlijk uit. Ik neem me voor om in België geweldig veel boodschappen te gaan doen. Ik heb zin in Westers eten!!

Intussen zitten we in een hotel vlakbij de tempel Senso-Ji in het district dat Asakusa heet. Het hotel trekt op niet veel... Het heeft veel weg van een formule 1 hotel in Frankrijk: het is piepklein en netjes, we hebben een stapelbed en de bedden moesten we zelf opmaken,... een handdoek kost bijvoorbeeld 1€ (niet inbegrepen dus) ... Positief is toch wel dat hier een wasmachine met droogkast aanwezig is. Ik heb hier al meteen een waske gedraaid want we hadden geen enkel proper t-shirt meer.

Tokyo - Day 12 - Photos 1

2009-05-17T16:54:00.000+02:00

Vanavond hadden we een gezellig etentje met Cristel & Lionel, kennissen van Mathieu die nu in Tokyo wonen. Zij wisten uiteraard waar we lekker konden eten!

Inari - Day 12 - Photos 2

2009-05-17T11:49:00.000+02:00

Sanctuarium van Fushimi-Inari

Inari - Day 12 - Photos 1

2009-05-17T11:46:00.000+02:00

niet te verwarrren met de triomfboog, de fascinerende torii's van Inari

Dit is de wandelroute die we hebben afgelegd in Inari.

Nara - Day 11 - Photos 4

2009-05-17T11:43:00.000+02:00

Nara - Day 11 - Photos 3

2009-05-17T11:40:00.000+02:00

Scholieren die voor het vak Engels met ons (toeristen) een gesprek moesten aanknopen ...

Nara - Day 11 - Photos 2

2009-05-17T11:34:00.000+02:00

Wie kent er nog Kimmeke het hertje??

Nara - Day 11 - Photos 1

2009-05-17T11:32:00.000+02:00

De ingang van onze ryokan in Nara... een mooie overnachtigsplaats maar er hing daar een akelig sfeertje!

Nara -> Inari -> Tokyo

2009-05-17T11:12:00.000+02:00

Nara était chouette. Quelques beaux temples, entourés de centaines de daims, une belle balade.
Bref, chouette même si ce n'était pas nécessaire d'y dormir.

Parlons-en de cette nuit.

En cherchant notre Ryokan (Sei Kan So), nous sommes passés par des rues très calmes presque mortes. Cà et là, un "bâtiment" ressemblant plus à un bidonville...
Bref, notre Ryokan, un des moins chers de nos vacances commençait à me faire de plus en plus peur...
Après l'avoir trouvé, la devanture était très bien. Mais l'intérieur était sombre! Il n'y avait que nous et le concierge. En montant voir notre chambre on est passés par un couloir digne des plus grands films d'horreur. Rien de choquant mais une ambiance trèèèèèès glauque: vieille moquette rouge par terre, lumière très (trop?) tamisée, etc. ( Nele le compare au film Shining)
Bref, je me disais déjà, vivement demain matin que cette nuit soit passée et qu'on déguerpisse... Finalement, en ouvrant la porte de la chambre, on est tombé sur un très sympathique Ryokan avec deux énormes fenêtres donnant sur un splendide jardin japonais...
Bref, à l'intérieur de la chambre c'était super zen, mais à l'extérieur un peu flippant!!!

Après une très bonne nuit donc (malgré le couloir d'horreur), on s'est levé pour repartir vers Tokyo, en passant par Inari.
Un site où on peut faire une balade de 4km, dans des petits sentiers dans les bois (montées et descentes qui s'enchaînent).
En marchant sur ces sentiers, on passe sous des centaines (milliers?) de torii rouges. C'est magnifique.Vous verrez les photos.

Ensuite, après s'être fait arroser durant cette balade (la pluie est de retour), on a repris un shinkansen pour Tokyo.
Nous y voilà enfin dans un super hôtel occidental avec toutes les facilités... QUEL PIED!!!!
Malheureusement, on y reste qu'une nuit avant de repartir pour deux nuits dans une petite auberge...

A+

Inari halte

2009-05-17T11:11:00.000+02:00

We dachten Kyoto nooit meer te zien, maar bij onze aankomst in Nara kwamen we tot de vaststelling dat in Inari, een halte ergens tussen Nara en Kyoto een heel mooie wandelroute ligt waarvan in twee van onze gidsen mooie beelden staan. Overtuigd dat te willen zien, zochten we op hoe ernaar toe te gaan. Blijkt dus Inari dichter bij Kyoto gelegen is dan bij Nara. Dus repten we ons vanmorgen terug naar Kyoto station om er onze bagage in een locker achter te laten en om daarna terug onze reis verder te zetten naar Inari.
Het was regenachtig toen we aan onze wandeltocht begonnen… het wandelpad kronkelt en ligt op een helling in de bossen…Het pad is ongeveer 4 km lang en vormt een lus. De tocht is in feite een religieuze tocht voor aanhangers van het Shintoïsme… Overal kan je amuletten kopen met persoonlijke “wensen” op… De wandelaar die het pad volgt, passeert onder duizenden torii’s … Een heel speciale ervaring. Langs de wandelpaden liggen ook begraafplaatsen waar gelovigen mini torii’s plaatsten bij een graftombe.

Nara - The shining...

2009-05-17T11:10:00.000+02:00

Aangekomen in Nara gingen we direct naar onze ryokan om er onze zware bagage te droppen. De ryokan SEI KAN SO heeft iets dubbel: … Ze heeft een prachtige tuin, het gebouw is leuk, het is er rustig en er is enorm veel ruimte….. Maar ik heb het gevoel dat deze ryokan ook de perfecte locatie zou zijn om de Japanse versie van The Shining te filmen ... een minder geruststellend gevoel.
In de super lange gangen met een rood tapijt ontbrak enkel nog dat fietsende jongetje … De gemeenschappelijke toiletten waren aan het einde van onze gang gelegen… ik durfde voor het slapen gaan zelfs niet alleen naar het toilet, aangezien ik die film maar niet kon loskoppelen van deze ryokan. De gemeenschappelijke douches/baden (gemeenschappelijk moet je hier letterlijk nemen) lagen verlaten in de tuin. Mathieu en ik waren de enige die hiervan gebruik maakten : Een grote damperige ruimte waarin een gevuld bad met heet water stond en ook nog met allemaal douches … De mannen en vrouwen hadden wel een gescheiden wasruimte maar we konden met elkaar communiceren door luid te roepen…. Heel raar… Het had hier iets van vergane glorie… de ryokan had alles, maar trekt blijkbaar niet genoeg gasten; wij waren een van de weinigen, samen met enkele Duitsers. Naast de ryokan lag een begraafplaats.. Allemaal freaky, ik kan het je verzekeren… Maar ik heb er anderszijds wel goed geslapen.

Van de « historische site » van Nara is eigenlijk alleen de Todai-Ji tempel met zijn Daibutsu-den (=big boudha) echt de moeite. Dat is een imense houten constructie met daarin een bronzen boudha .. de grootste ter wereld (!) volgens de brochure aan de ingang … maar ik herinner mij toch wel de liggende bronzen boudha van Bangkok van 43m lang die het qua grootte onmogelijk kan overtreffen… maar misschien telt dat niet omdat die van Bangkok liggend is en hier in Nara is de boudha dus zittend …
Hetgeen mij het meest intrigeerde, waren de reuzegrote houten sculpturen aan het portaal van de tempel. Ze stellen wachters voor, gehouwen in de 13de eeuw en hebben een expressieve mimiek… echt knap gemaakt.

Nog iets bizars hier in Japan is dat ze de dag van vandaag nog “historische” sites bijbouwen. Wie Nara in 2010 zal bezoeken, zal een ander Nara zien dan wij … Op infoborden stond te lezen dat Nara tegen dan nog enkele tempels meer zal tellen. Ze trachten de historische site te restaureren door ze opnieuw te bouwen naar voorbeeld van oude grondplannen. Dat is trouwens een eeuwenoude traditie in Japan aangezien de houten constructies de aardbevingen, (burger)oorlogen en weersomstandigheden niet kunnen overleven. Zo is bijvoorbeeld de zaal waarin de Daibutsu-den (grootste boudha) te zien is het laatst herbouwd in 1709 … (naar originele plannen van de 8ste of de 13de eeuw ? ? - niet vermeld in Lonely Planet). Volgens de originele plannen was de constructie in feite één derde groter.

De stad Nara staat vooral op het programma van dagjestoeristen. Dat merk je aan de restaurants en de bars die bijna allemaal rond 20u hun deuren sluiten. We hebben ons nog moeten haasten om wat te eten. In een soort van frituur namen we gefrituurde Japanse dingen. Geen idee wat… maar de gamba heb ik herkend! Een ander ding was een mengeling van rijstdeeg… een specialiteit van de streek die we in verschillende vormen geproefd hebben: rouw, geroosterd en ook gefrituurd dus. Omdat het muizenhapjes waren, zijn we naar de Japanse Mc Donald gegaan, zijnde de MOS Burger, The Japanese Finest Burger!! HEEL goed!!! Die mogen zich ook gerust in België installeren.

Nara

2009-05-16T12:00:00.000+02:00

Juste un petit message depuis Nara...
on est dans un ryokan sans wifi... grrrr...
un tres rapide message sans photos...

on est　arrives a nara en fin d avant midi... c est un petit bled avec bcp de vieux... on est dans un chouette ryokan avec une superbe vue...
il y a beaucoup de temples a visiter avec une multitude de daims en liberte... c est chouette... touristique... je veux dire bcp d ecoliers japonais et tres peu de blancs...

donc on s est bien amuses cet aprem... la meteo est un peu moins bonne... mais bon pas grave...

nele ne va pas mettre de message... car faut bien avouer que ce clavier qwerty japonais est une horreur, il switche tout le temps en japonais... arghhh, je deviens fou...

a demain, avec du wifi j espere et beaucoup de photos...

Bird watching in Kyoto

2009-05-15T15:36:00.000+02:00

Onze laatste dag in Kyoto zit er vandaag op.

Bij het ontbijt hadden we nog geen flauw idee wat we zouden doen. De ryokan-houder stelde ons voor om met een bootje te gaan varen in het westen van Kyoto, maar ik vond bootje varen om bootje te varen een beetje stom. Ook al zou het landschap wel de moeite zijn geweest. Ik had nog een aantal tempels aangevinkt die een bezoek waardig zijn... en aangezien die fietstocht van onze eerste dag in Kyoto echt heel plezant was, vond ik dat voor herhaling vatbaar.
We huurden dus opnieuw twee fietsen en dit keer manoeuvreerden we ons al wat makkelijker doorheen de straten van Kyoto: de grote rode torii, de Kyoto Tower en de rivier zijn belangrijke bakens.
Na wat rondfietsen, een bezoek aan een tempel en een Starbucks wilden we langs de rivier fietsen die net zoals een kanaal een beetje verzonken ligt in het straatbeeld. De fietspaden langs die rivier liggen eveneens een stuk liggen dan de wegen en dat geeft een heel rustgevend gevoel. Op de rivier zit een kleine stroming die bij de watervalletjes tal van vogels (reigers, kraanvogels en roofvogels ...) aantrekken. Voor het eerst in mijn leven heb ik aan bird watching gedaan!! Een interessante bezigheid... vooral als het niet om duiven of mussen gaat. Zie de spectaculaire foto's! ;-))
Het was zelfs zo interessant dat de zon de tijd heeft gehad om mijn voorhoofd en mijn décolté te verbranden. Nadien zijn we de koelte gaan opzoeken in een parkje en daarna in de schaduw van de hoogste pagode van Japan (nl. deze van Toji) ...
's Avonds zijn we naar een zéér goed restaurant geweest. Eentje dat ons werd aangeraden door mensen die we ontmoet hebben in Tokyo en dat ook bejubeld werd door de ryokan-uitbater: OMEN is de naam... Het lag gemakkelijkshalve ook nog op wandelafstand van onze slaapplaats.
We bestelden een OMEN noedelsoep (noedelsoep van het huis) en daarna gegrilde kip. Bij die gegrilde kip werd een groen poeder geserveerd. Ik proefde het niet onmiddellijk ... dus ik nam alsmaar grotere proporties van dat poeder... tot het begon te werken.. Dat groen poeder zette me in vuur en vlam... het was net vuurwerk in mijn mond! Niet pikant, maar een erg bizarre sensatie... een beetje verdovend zelfs. Ik heb speciaal gevraagd om de naam van dit kruid op een briefje te schrijven: ik heb het hier over "SAN SHO"... iets bizars.
Don't try this at home.

Ca chauffe au Japon...

2009-05-15T15:14:00.000+02:00

Aujourd'hui, pour notre dernier jour à Kyoto, on a décidé de visiter quelques temples sans trop se presser...
On a loué des vélos pour faire ce circuit.
En partant du nord (où se trouve notre Ryokan), on est allés dans le sud-est, puis le centre pour le starbucks quotidien, puis le sud-ouest de Kyoto.

Les temples étaient chouettes mais on avait déjà vu les plus beaux donc pas hyper impressionnés... Après le starbucks on est allés au bord de la rivière pour profiter de notre probable dernier jour de soleil (la météo a l'air de se dégrader pour les prochains jours).

Au bord de cette rivière, on a vu de très nombreux oiseaux qu'on ne croise pas en plein centre de Bruxelles... on a vu des hérons et des énormes buses (corrigez moi si je trompe).
J'ai juste un doute sur l'oiseau blanc qui ressemble à un héron... Peut-être une madame ou un bébé héron??? beuhhh...

Finalement, ayant énormément roulé avec bicyclettes, on est retourné au Ryokan pour une pause bien méritée et se préparer pour aller au resto (un de nos premiers vrais restos vu qu'on s'est très souvent contentés de snacks japonais ou de genre de fastfood/brasserie japonais). C'était très bon. On a goûté une épice verte (pas du wasabi) qui pique et donne une impression de paralysie là où elle touche notre bouche... Bref j'avais l'impression d'avoir la langue paralysée et Nele l'intérieur de la joue... Je vous rassure l'effet n'est pas hyper fort et n'est que de très courte durée (quelques minutes). C'est du "San Sho". Je dois dire que la première fois c'est un peu déconcertant...

NB: Après le matelas chauffant, j'ai testé les toilettes chauffantes... euhhhhhh... pas de détails suplémentaires... ;-)

NB: après les "cookies chocolat noir / marshmallow", j'ai goûté le "frapuccino passion"... Je leur donne à tous les deux une mention "très bien". Sans oublier le cheese cake...

Demain, on va prendre le train pour Nara où nous allons rester une nuit avant de rentrer à Tokyo.

Kyoto - Day 10 - Photos #6

2009-05-15T15:09:00.000+02:00

Kyoto - Day 10 - Photos #5

2009-05-15T15:08:00.000+02:00

Kyoto - Day 10 - Photos #4

2009-05-15T15:06:00.000+02:00

Kyoto - Day 10 - Photos #3

2009-05-15T15:03:00.000+02:00

Kyoto - Day 10 - Photos #2

2009-05-15T15:02:00.000+02:00

Kyoto - Day 10 - Photos #1

2009-05-15T14:59:00.000+02:00

Bird watching 2

2009-05-15T12:07:00.000+02:00

J'aime bien aussi ces deux photos...

Bird watching...

2009-05-15T12:05:00.000+02:00

Si on juge une journée par le nombre de photos prises, cette journée était magnifique...
Nele et moi avons tiré 750 photos... (50 pour Nele et le reste pour moi... ;-)))) )
N'ayez pas peur, nous allons faire une sélection.
Avant de partir manger, je poste cette photo que j'apprécie tout particulièrement...
J'ai passé plus d'une heure à faire de la photo animalière... C'était marrant...

Les brushings "LION" c'est tendance...

2009-05-14T16:58:00.000+02:00

Osaka - Day 9 - Photos #4

2009-05-14T16:49:00.000+02:00

2 punks who really didn't mind to pose

We were also in Las Vegas (Amerika-Mura in Osaka)

Osaka - Day 9 - Photos #3

2009-05-14T16:47:00.000+02:00

Enkele variaties op het Tina Turner kapsel

kindershortjes zijn in de mode

Osaka - Day 9 - Photos #2

2009-05-14T16:45:00.000+02:00

het kan soms koud zijn ;-))

Osaka - Day 9 - Photos #1

2009-05-14T16:43:00.000+02:00

Osaka is een beetje als Manhattan

Kyoto - Day 9 - Photos #4

2009-05-14T16:40:00.000+02:00

Een paar staaltjes van Japanse tuinen

Kyoto - Day 9 - Photos #3

2009-05-14T16:38:00.000+02:00

De ZEN tuin / rotstuin van Ryoan-Ji in Kyoto

De toegang naar het Nijo Casle ...

de tuin van het Nijo-ji Castle in Kyoto

Kyoto - Day 9 - Photos #2

2009-05-14T16:34:00.000+02:00

Kyoto - Day 9 - Photos #1

2009-05-14T16:29:00.000+02:00

what's your name?

2009-05-14T15:48:00.000+02:00

Encore une journée pleine de contrastes.

Durant la première partie, nous avons visité deux temples et un château...
Dans ces temples il y avait très très peu d'occidentaux MAIS énormément de touristes locaux en toute grand majorité des écoliers dans leur uniforme.
En plus, ils avaient emmené leur cahier d'anglais et 3-4 fois, on a dû discuter avec eux en anglais... Souvent on devait lire dans leur cahier ce qu'ils essayaient de nous dire... Ce qui provoquaient les moqueries de leurs camarades... ;-)
Et puis ils nous demandaient de poser avec eux pour une photo.
C'était vraiment mignon de les voir prendre leur courage à deux mains pour venir nous adresser un "May I talk to you" avec un accent hyper asiatique...
Il était bien embêté quand on répondait "Yes" car ils devaient retourner voir dans leur cahier pour la question suivante... ;-)

Les photos vous en diront davantage (ou le post de Nele pour le nom des temples... ;-) )

Ensuite, direction Osaka pour le quartier "Fashion victims".
Et bien, c'est assez impressionnant, on est à Las Vegas, des néons énormes brillent de partout...
Côté filles, c'est surtout très court... Vraiment trèèèès court...
Chez les mecs, là, c'est une autre histoire, jeans à trous, blousons serrant, beaucoup de couleurs, bottes pointues, etc. et le clou du spectacle, ce que j'ai baptisé, le "brushing lion"... C'est vraiment une coupe de cheveux hyper rétro, les cheveux longs, hyper brushingés au point de former une crinière... Un peu comme tina turner dans certains clips...
C'est vraiment la folie ce quartier. Merci Tina pour le tuyau...

Ensuite on est sagement rentrés pour s'écrouler sur nos matelas chauffant (et préchauffés dès notre arrivée)...

A+

Kyoto - Osaka again - Kyoto

2009-05-14T15:03:00.000+02:00

We hebben er een contrastrijke dag op zitten. Zeer boeiend.

Vanmorgen hebben we nog een aantal klassiekers bezocht hier in Kyoto: Golden Pavilion, een rock garden tempel (Ryoan-ji) en een kasteel (Nijo-Jo). De tuinen zijn zeer mooi... echte postkaartjes. Kitcherig op kaart natuurlijk en surreëel mooi in 't echt!
Het Golden Pavilion is echt zéér mooi! De tuin van de rock garden was in feite een tegenvaller. Het is echt maar een klein stukje tuin dat het bezoek waard is ... Een plaats waar op witte kiezels een tiental rotsen liggen. Dit is een zentuin, zogezegd!! Je zou er moeten kunnen contempleren. Niet dat wij dat van plan waren, maar met de stellingen, het geklop en geboor aan de tempel zelf op de achtergrond (tempel was in herstelling) viel alle charme weg natuurlijk... en was een steen en nog eens een steen en that's it!
De tuin aan het kasteel ontworpen door een meester van thee ceremonies was dan weer wel prachtig. Grote rotsblokken werden rondom vijvers geplaatst... speciaal!

Uiteraard tref je op al deze klassieke trekpleisters massa's toeristen aan: niet echt veel Europeanen, maar vooral veel bezoeken van scholen. Ze willen op de foto staan met hun middel- en wijsvinger in de lucht ... en nog het liefst al nog, met ons erbij.
Verschillende keren werden we aangesproken om een beetje Engels te spreken met hen. Ze moesten dan een kleine conversatie houden en hadden schoolboekjes bij ... vragen zoals 'What is your name?' of 'do you have a world message for peace?' ... Dat is ons vandaag echt verschillende keren overkomen... echt grappig. Mathieu en ik speelden graag het spelletje mee. Die schoolkinderen liggen dubbel van het lachen als de klasgenoot die het woord voerde iets fouts of onverstaanbaar zei. Grappig die reactie's.

Van Tina hadden we gisteren de tip gekregen om in Osaka de buurt van "Amerika Mure' uit te kammen. Vooral om ons daar de ogen de kost te geven. Dat stond dus op ons programma na het kasteelbezoek in Kyoto. Geweldig wat daar allemaal rondloopt. Echte fashion victims.
Schoenen dragen ze dikwijls te groot ... Meisjes dragen wel allemaal hakken, maar echt gemakkelijk twee maten te groot ... Het is een beetje zoals een klein meisje dat de hakken van haar mama uitprobeert... De maten van de rokjes en shorten moeten echter wel mini mini zijn.. kindermaatjes zijn hier echt in! ...
De haarbrushings zijn anders ook de moeite... ook bij die van de heren. De gasten zien eruit als janetterige punks... met krullende tipschoenen, een lichte bruine bles... en dan centuren met pinnen op. Hilarisch! We hebben er foto's van genomen... en ze vinden dat best plezant. Iedereen content dus!

Osaka - Day 8 - Photos #2

2009-05-13T15:03:00.000+02:00

Ons bezoek aan Osaka!
Er is hier niet veel te beleven, behalve dat er veel shopping malls zijn en cinema's. Volgens de uitbater van onze Ryokan zouden Osakanaars een mediteraans karakter hebben in de zin van vlot in omgang. Maar daar hebben wij niks van gemerkt. De Japanners zijn in het algemeen erg afstandelijk en gereserveerd.

Osaka is nog in volle constructie. Overal zijn ze aan het bouwen... en zijn kranen aan het werk. Er zijn toch al redelijk veel wolkenkrabbers. Wij bestegen het Umeda Sky Building van Hiroshi Hara (dezelfde architect van het station van Kyoto).
Het zicht zowel van onder als van bovenuit is overweldigend.

Osaka - Day 8 - Photos #1

2009-05-13T14:58:00.000+02:00

Dédicace spéciale pour Emmeline et Hugues...

2009-05-13T14:56:00.000+02:00

Himeji - Day 8 - Photos #1

2009-05-13T14:55:00.000+02:00

Het kasteel van Himeji is van de 16de eeuw.

en heeft net als onze kastelen schietgaten en versterkte muren ...

boven in de hoogste kamers was een panoramisch zicht (dit om in het thema te blijven)

de fotograaf van dienst :-)

Kyoto - Day 8 - Photos #1

2009-05-13T14:50:00.000+02:00

Het was vandaag een dagje van citytrippen met als thema: panoramische zichten.

Bij ons vertrek in Kyoto hadden we de kans om het station bij daglicht te zien. Dit gigantisch bouwwerk is getekend door Hiroshi Hara. Toeval wil dat we later op de dag nog een bouwwerk van zijn hand zullen fotograferen in Osaka.

Hieronder een mooi voorbeeldje van hoe proper het is in Japan.
Hier zie je dat zelfs de treden in openlucht van het station gestofzuigd worden met een soort van kruimeldiefje :-)

De architect heeft eraan gedacht dat het leuker wachten is in een parkje op het dakterras...

met zicht op de kyoto tower... How nice is that?

Himeji & Osaka

2009-05-13T14:20:00.000+02:00

Aujourd'hui nous sommes allés à Himeji visiter un château... 1h de shinkansen...
Dans la région c'est LE château à visiter.
Malheureusement, on n'était pas les seuls à être au courant... ;-)
C'est très touristique mais bon c'est quand-même à voir.
Ensuite, après avoir honteusement mangé dans un macdo.
On est reparti vers Osaka... A Osaka, il n'y a pas beaucoup de choses à faire mais on est Quand-même allé jeter un coup d'oeil. C'était sur la route.
En effet, beaucoup de magasins, vraiment chouettes mais on n'est pas là pour "shopper"...
On a ensuite visité un des plus hautes tours de la ville en montant quasi au dernier étage (presque 170mètres).
Moi, et mon vertige, on faisait pas les malins...
Finalement, on est gentiment rentrés à Kyoto en passant par notre restaurant Kaiten préféré (le tapis roulant avec les sushis). On mange ce qu'on peut pour 10euros à deux. Que demander de plus? J'ai une idée... Que les cookies du starbucks soient livrés directement sur le tapis roulant et aussi à 120yens... Mais là je pense que j'abuse...
Donc on est descendus du bus en voyant le starbucks avant de rentrer au ryokan.

Voilà, une journée chargée, qui se résumera plus facilement par les photos que je vais m'empresser de poster sur le blog.

A+

Matelas chauffant

2009-05-13T01:52:00.000+02:00

Dans notre ryokan, on a à nouveau un matelas chauffant.
Un par personne s'il vous plait.
C'est génial.
Quand on trouve qu'il fait un peu frais, on met le matelas chauffant en route.
Et sans s'en rendre (pas de sentiment d'être collé à un radiateur), on n'a plus froid.
Bravo les japonais... C'est une belle invention...

Kyoto - Day 7 - Photos #7

2009-05-12T16:24:00.000+02:00

Een tempel (nee, eigenlijk een sanctuarium ;-)) waar we nog een van de laatste bezoekers waren.

Kyoto - Day 7 - Photos #6

2009-05-12T16:23:00.000+02:00

Dit is een foto van de filosofenweg: een route parallel met een riviertje dat toevallig ook het parcours is van de mooiste tempels van Kyoto.

Aan de ene kant van de rivier liggen tempels, begraafplaatsen en bossen en aan de andere kant ligt het Japanse Beverly Hills! Hieronder een foto van een villa met een pittoresk tuintje.

En dat allemaal afgelegd per fiets! Echt waar!

Kyoto - Day 7 - Photos #5

2009-05-12T16:17:00.000+02:00

We houden halte aan een begraafplaats...
dat schoon beeldmateriaal oplevert!

Deze skilatten bij tal van tombes zijn wellicht geen skilatten.

Kyoto - Day 7 - Photos #4

2009-05-12T16:13:00.000+02:00

Kyoto - Day 7 - Photos #3

2009-05-12T16:11:00.000+02:00

Dit is geen trucage... een landschap van netjes gekeerde kiezeltjes. Geen spoor van voetstappen.

Het dak van het silver pavilion of in het Japans Ginkaku-ji

Een kronkelpad geheel volgens de normen van feng shui (NOOIT rechte paden kiezen/bouwen!)

En dat kronkelpad leidt naar een panoramisch zicht...

Kyoto - Day 7 - Photos #2

2009-05-12T16:06:00.000+02:00

Japanners houden van kiezeltjes en gesnoeide haagjes.

en vijvers ...

en mos...

en nog eens kiezeltjes.

Kyoto - Day 7 - Photos #1

2009-05-12T16:04:00.000+02:00

Onze ryokan ligt in deze buurt. De huisjes grenzen letterlijk aan tempels.

Een tuinman die een haag snoeit. Hij staat op een ladder van zeker 4 meter.

Voila, wie overweegt om kiezeltjes op zijn oprit te leggen... Dit is nog eens een voorbeeld van orde en netheid!

Echt waar... zeker vier meter ;-))

Zèèèèèèn...

2009-05-12T15:25:00.001+02:00

Après Tokyo, visiter les temples de Kyoto prend toute sa dimension.
Suivant les conseils de notre hôte, nous avons loué deux vélos et emprunté le chemin des philosophes. Ce chemin est MA-GNI-FI-QUE.
Nous sommes dans un petit bled (quartier au nord de Kyoto), le chemin des philosophes longe un ruisseau, le soleil brille de milles feux, et çà et là, un torii (porte trapézoïdale) nous invite à entrer dans un temple... ok, faut parfois alléger son portefeuille de 500 yens...
Nous avons commencé par LE pavillon d'argent. Que dire?!? c'est l'idée qu'on se fait du japon, des jardins japonais, etc.. La zénitude prend tout son sens. C'est très touristique mais nous sommes les seuls blancs perdus parmi de nombreux écoliers en uniforme... c'est mignon... ils nous regardent comme s'ils n'avaient jamais vu un blanc (pourtant brad pitt fait des pubs pour des téléphones ici.. ;-) ).
Un groupe de jeune nous a même demandé de poser avec eux en photo. (voir un des posts précédents)
Dans ce pavillon d'argent, on retrouve ces petits graviers ratissés pour former des lignes, etc...
Les jardiniers passent leur temps à entretenir les haies, la mousse (ils retirent les brins d'herbes qui "polluent" la mousse, c'est nous c'est l'inverse... ;-) ), etc.
Après avoir visité trois temples (et un cimetière), on avait vraiment la dalle.
Donc, on a mangé dans un petit truc perdu près d'un temple, c'était bon... En Belgique, on n'oserait jamais s'arrêter dans ce genre de mini-restaurant avec des vieilles nappes en plastique...
Comme à chaque fois, on mange beaucoup de choses dont on ignore l'origine.
On peut parfois uniquement classifier nos aliments: viande/poisson, légume/fruit...
Donc, vous jurer qu'on n'a pas mangé de chat ou de chien, ça on peut pas faire... gloups...
Vers 15h, le soleil commençait vraiment à taper trop fort.
On était déjà un peu rouge.
Donc après une quête vaine de trouver une crème protectrice, on est retourné au Ryokan pour une solution plus radicale: le tshirt à longues manches...
On est reparti pour visiter le quartier des geishas mais la fatigue aidant, notre quête s'est transformée en recherche d'un resto.
La journée s'est terminée par le quasi hebdomadaire starbucks et 20 minutes de vélo pour retourner sous la couette.
Aujourd'hui j'ai goûté le cookies chocolat noir/mashmallow....... MIAM MIAM... quelle délicatesse... ;-))))

Le jet lag ne pose plus de problème et certainement pas aujourd'hui avec les 2h30-3h de vélo.

Je vais maintenant poster des photos. J'espère que ça traduira ce qu'on a ressenti...

A+

Fietsen in Kyoto

2009-05-12T14:49:00.000+02:00

Fietsen in Kyoto! Het is echt een aanrader. Vanmorgen hebben we dit uitgeprobeerd met succes voor het afleggen van de filosofenweg; Dat is een route, gelegen ten oosten van Kyoto die van tempel naar tempel gaat. Sommige tempels zijn ONTZETTEND prachtig! Het Silver Pavilion is er zo eentje die ongetwijfeld lang in mijn herinneringen zal blijven. Het elegante pavilioen met zijn kiezeltjes die zo in rijtjes gekeerd zijn en op die manier abstracte patronen vormen, de gesnoeide hagen, de ying yang vormige vijvers, het uiterst verzorgde mos. Je zou de tuinmannen moeten bezig zien! Ongewenste grasprietjes worden met de grootste voorzichtigheid uitgeplukt. Een brainchirurg is er niks tegen. :-) Het is net of je in een postkaart wandelt.

Maar na enkele tempels en het gevoel dat de zon onze schouders in vuur zette, moesten we terug aan onze basisbehoeften denken: zonnecrème, eten en even uitrusten!
Zonnecrème dus eerst... dringend! We trachtten tevergeefs in een aantal supermarkten en een apotheker iets te vinden... Het was ontzettend moeilijk om uit te leggen wat zonnecrème is ... want Engels spreken ze hier in Kyoto alleen maar bij Starbucks... en dan nog niet erg verstaanbaar. We zien overigens ook geen enkele Japanner zonnecrème smeren ... Dus ik stond maar te gebaren... "SUN HITS ON SKIN... HURTS ... LOOK!"
Achteraf bleek dat we niet bij een gewone apotheker, maar wel bij een soort apotheker van een dierenarts waren.
Alle gekheid op een stokje. Uiteindelijk zijn we naar onze ryokan gegaan om een lange t-shirt aan te doen. De Japanse remedie (door zich goed te kleden) is nog het meest effectief!

Nos nouveaux amis... ;-)

2009-05-12T09:24:00.000+02:00

Scholiers vroegen ons of wij bij hun op de foto wilden staan.
Daarvan wilden wij uiteraard ook wel een foto.

Day 6 - Nikko To Kyoto - 2

2009-05-11T16:06:00.000+02:00

Rijstvelden, een zicht vanuit de shinkansen...
ergens onderweg tussen Tokyo en Kyoto aan 300 km/u

Telkens wanneer Japanners op foto genomen worden, tonen ze het het peaceteken!

Yammie yammie, miam miam...
sushi!!

Who remembers Astroboy met zijn rode vurende botjes die rond deze Kyoto Tower vliegt op de openingsgeneriek ???...

Day 6 - Nikko To Kyoto

2009-05-11T16:03:00.000+02:00

Een aap dus in de wilde natuur!

Een prachtig zicht met verschillende plans in Nikko.

In de trein hebben we stiekem onderstaande foto genomen. Een oud vrouwtje draagt een wit masker. Intussen weten we waarom. Het is in Japan de traditie om een masker te dragen als je jezelf niet goed voelt... dus niet uit preventie zoals ik altijd dacht... maar eerder om de mensen rondom te beschermen. Bijzonder beleefd dus.
Uiteraard werkt het in twee richtingen.

In de shinkansen bestelden we een Deense sandwich... die zag er dus zo uit! :-)

Kyoto - Bains publics

2009-05-11T15:42:00.000+02:00

Nous voilà à Kyoto.
Le voyage s'est bien passé.
Après le shinkansen, on a mangé dans un resto Sushi avec les assiettes sur tapis roulant (Kaiten).
Quel plaisir, on a beaucoup mangé pour pas cher: 1400 Yens pour deux(+- 12 euros)

Ensuite on a pris le bus où on est passé par beaucoup de quartiers très modernes (grandes marques occcidentales, starbucks, un japonais portait un sac wittamer dans le bus, etc)
Puis en arrivant à destination, on était dans un endroit très petit, pas de grands magasins... On se croyait dans un village du sud de la france... Il y fait SUPER calme...
Notre ryokan est très mignon et il s'est transformé en chambre d'hôte (vraiment chez l'habitant).
Douche/toilette commune pour le couple qui nous héberge et les deux chambres.
Déjeuner à 8h... pffffff comme à l'armée... ;-)
Le gars est un français sympathique (une petite soixantaine d'année) mais il est un peu envahissant en ce qui concerne nos activités... non mais!!!
Ce soir, on est par exemple allés se laver dans un bain public (selon ses conseils).
C'était bien sympathique.
C'est vraiment de l'authentique, seul blanc, à poil, au milieu de plusieurs asiatiques (masculins, bien entendu!!!!!!).
C'est fou, ils se récurent vraiment de fond en comble pendant de looooongues minutes avant de plonger dans différents bains...
Un des bains était électrocutant... je suis directement sorti en pensant qu'il y avait un problème mais Nele a eu la même chose donc c'est que ça doit avoir du bon...
Je suis ensuite allé dans un genre de jacuzzi.
Le problème c'est que j'étais là, dans ce bain public, et je savais pas ce que je devais faire exactement (je ne connaissais pas la marche à suivre) donc j'ai choisi un gars et j'ai fait exactement la même chose que lui... ;-)
J'espère qu'il n'a pas trouvé bizarre que je le regarde souvent du coin de l'oeil... ;-)

Le gars chez qui on dort nous conseille de le faire tous les jours (pour économiser son eau??? ;-) ) mais ça il rêve!!!!
Bref, demain si la météo est de la partie, on devrait louer des vélos et parcourir l'est de la ville...

Voilà, début d'une nouvelle partie de notre aventure!

A+

Aankomst in Kyoto

2009-05-11T15:40:00.001+02:00

Intussen hebben we Nikko verlaten. Met de shinkansen arriveerden we rond 18u in Kyoto (525 km ten zuiden van Tokyo). Je kan hier gerust je uurwerk afstemmen op de stipheid van de treinen. Iets onvoorstelbaar. We hadden in theorie in Tokyo slechts negen minuten om over te stappen... wel het waren precies negen minuten!

Aangekomen in Kyoto worden we royaal ontvangen (op het randje van irritante overgastvrijheid) door Pierke Juste, een fransman die hier nu al 28 jaar woont en een ryokan uitbaat met twee kamers samen met zijn Japanse echtgenoot. Hij legt ons in detail uit wat we allemaal kunnen doen ... en tracht een beetje onze planning te sturen opdat we nog langer zouden blijven dan voorzien in zijn ryokan. Vier nachten lijkt mij anders best meer dan ok. De ryokan ziet er anders heel netjes en authentiek uit... heel schattig. Benieuwd wat het morgen met daglicht geeft.

De fransman overtuigde ons om naar een nabijgelegen publiek bad te gaan. Vrouwen en mannen gescheiden! De vrouwen wasten en schrobten zichzelf alsof hun leven ervan afhing met enorm veel schuim. Een meisje met gigantisch lang haar heeft zeker meer dan twintig minuten haar haar zitten wassen ?!??... Elk bad had een andere functie: een bad met rood water dat desinfecterend moet zijn -veronderstel ik-, een super super heet bad waar ik mijn voet echt niet helemaal in kon krijgen ... Een bad dat kleine electrische schokjes gaf, wellicht goed zijn voor de gezondheid, maar ik heb het niet lang kunnen uithouden.

Welterusten!

Nikko - Suite et fin

2009-05-11T15:29:00.000+02:00

Ce matin, nous nous sommes réveillés à Nikko après une bonne nuit dans une chambre twin occidentale... Traduisez, deux vrais lits à part!!! ;-)

Notez qu'il n'y avait que les lits d'occidentaux. La salle de bain était MINI... Seul un enfant de 10 ans aurait pu se coucher dans le bain. La douche et le lavabo partageaient la même arrivée d'eau et on devait switcher manuellement pour avoir de l'eau dans la douche ou dans le lavabo. Bien entendu, on pouvait se brosser les dents et se laver les pieds dans le bain en restant assis sur les toilettes... Gain de temps ou manque de place? A vous de juger... ;-)

Hier la soirée passée à regarder nos photos et mettre à jour le blog dans le "living" de notre hôtel, en dégustant du thé vert fumé, était très sympa...

Ca parlait anglais partout. Pleins de touristes qui faisaient de graaaaands voyages... Avec nos deux semaines au Japon, on avait l'air d'amateurs.

On a rencontré trois anglaises qui faisait un tour de l'Asie en 10 semaines.

Difficile pour elles, le Japon était leur première étape et leur budget est en train d'exploser.

Ensuite, j'ai adoré le français "de base" qui fait son checkin en disant: "Sorry I only speak french"... Les clichés ont la vie dure... ;-)))

Ce matin nous avons visité le temple (Nele sera peut-être plus claire: sanctuaire ou temple? ;-) ) que nous avions loupé la veille.

Ensuite on a voulu faire un onsen mais ce n'était pas aussi charmant qu'attendu donc on a laissé tomber et on a raccourci notre visite de Nikko.

Ce matin, on a déjà marché 1h30... Durant une mini randonnée, on longeait un bois, que dis-je, une forêt. Et on a entendu un bruit assez bizarre comme si un très gros oiseau se débattait dans les branches au dessus de nous.

En regardant, on a vu un singe puis deux, puis trois... Finalement en quelques minutes on en a bien vu une dizaine qui marchaient et parfois sautaient d'arbre en arbre en plânant en tendant la peau entre leurs pattes avant et arrière...

(géraldine, si tu lis ce message, est-ce qu'on a vraiment vu des singes plâner où est-ce qu'ils mettent des choses bizarres dans notre thé?)

En ce moment où, je vous écris, on est à + de 300km/h dans un shinkansen qui va vers Kyoto.

A Tokyo on a eu 9 min pour en prendre un autre shinkansen pour Kyoto.

Ici, pas le moindre stress... Il n'y avait pas de doute. Le premier shinkansen est arrivé 2 minutes à l'avance et on a eu tout le temps nécessaire pour prendre le deuxième qui est parti exactement à l'heure. Monsieur SNCB, si tu nous lis, il y a des leçons à tirer!!!

On devrait arriver à Kyoto vers 18h18...

Comme je pense l'avoir déjà dit, on loge dans un Ryokan de deux chambres donc assez intimiste. Le proprio est francophone. Super!

On y restera 5 nuits.

De Kyoto, on devrait faire des "citytrips" à Osaka et Himeji.

Normalement on aura du wifi dans le Ryokan donc je pourrai enfin vous poster ce message.

Merci pour tous vos petits commentaires et pour vos nombreuses visites sur le blog.

Toujours rassurant de voir que nous sommes lus.

Et puis peut-être que vous perfectionnez votre néerlandais en lisant les messages de Nele...

A+

Nikko: the day after

2009-05-11T15:05:00.000+02:00

"Breakfast only till 9" kregen we vanmorgen te horen om 10u. Met een chocoladeshot van drie repen, zetten we ons bezoek aan de historische site van Nikko verder. De enige tempel die nog op ons "to do lijstje" stond, was in feite een tegenvaller. De tempel was in restauratie en de drie bouddha figuren die erin huisden, zgn. de grootste van Japan, zijn flauwe afkooksels van de elegante gigantische Bouddha's die wij in Thailand hebben mogen gezien. Yep, we zijn een beetje blasé ;-))
In een van de kraampjes vlakbij de site, kochten we een soort van pistolet. Het ding zag eruit als een pistolet, maar was het alles behalve. Het ding was wit als deeg en had ook de substantie van ongebakken deeg. In het midden zat een mengsel van gemixt vlees en groenten. Niet erg lekker, maar wel eetbaar....

Op de middag, bij het terugwandelen naar ons hotel via een kronkelweg doorheen de bossen, hoorden we plots een geluid in de overhellende takken, vlak boven ons. Het was een aap die van tak naar tak sprong. Verwonderd dit te zien, stonden we even stil en keken we rondom ons het bos in. Plots zagen we overal apen. Ik denk dat er daar wel 15 apen aan het rondhangen waren. Heel speciaal om dit te zien in de vrije natuur. Het was fantastisch! Ik had wel effekes schrik omdat ze zo van kortbij te zien aangezien ik niet meteen wist of die apen ons als een vijand zien of niet... Maar zij waren niet bezig met ons. Het was precies of wij niet bestonden. We hebben er een filmpje van gemaakt.

Nikko

2009-05-10T14:38:00.001+02:00

Vanmiddag zijn we aangekomen in Nikko... een stadje gelegen op een treinrit van twee uur ten noorden van Tokyo. Ons hotelletje ligt een beetje afgelegen, midden in het groen. Dat is echt een verademing na het vermoeiende Tokyo.
In de namiddag hebben wat tempels/sanctuaria bezocht. Heel erg pittoresk zo midden in de bossen. Behalve een bezoek aan deze site en eventueel een wandeling langsheen de rivier met watervalletjes is hier echt niet veel te doen. We hebben hier mensen ontmoet die in Tokyo wonen en die hier hun weekend doorbrachten: een oord om te ontspannen dus!
Morgen gaan we wellicht naar een van de onsen - hier zo gekend in Japan- (onsen = een warmwater bron waarin je kan baden.) Benieuwd wat dat geeft.
Hieronder wat beelden met commentaar... het ene commentaar is al wat educatiever dan het andere ... sorry can't help it!

Day 5 - Nikko - #5

2009-05-10T13:40:00.000+02:00

En voila, nog een staaltje van de prachtige natuur rondom de site van Nikko.
"De stad" staat echt in schril contrast met crazy Tokyo.

Day 5 - Nikko - #4

2009-05-10T13:38:00.000+02:00

Het heilige der heilige bevindt zich aan het einde van een hele reeks trappen... Een bezoek moet een beproeving zijn....

En de bezoeker passeert langs tal van poorten waarin monsters de wacht houden...

Hieronder nog een monster... (dit gezegd zijnde om jullie commentaar voor te zijn :-))

Day 5 - Nikko - #3

2009-05-10T13:36:00.000+02:00

De mysterieuze bossen van Nikko!

Day 5 - Nikko - #2

2009-05-10T13:35:00.000+02:00

De site van Nikko maakt deel uit van werelderfgoed.
Het is een verzameling van tempels en sancturia in een bos. Het resultaat is heel mystiek...

Een shinto boodschap uitgebeeld door deze drie aapjes:
"Do not speak evil, do not see evil and do not hear evil"

Naar het schijnt onderscheid je een boudhistische tempel van een shintoïstische sanctuarium aan de hand van een torii. De torii is een soort van triomfboog. Een tempel zou geen torii hebben, zogezegd...

De toppen van de bomen..

Day 5 - Nikko - #1

2009-05-10T13:33:00.000+02:00

Onderstaande afbeelding is geen knus huisje, maar het station van Nikko... een bouwwerk van 1915 van Frank Lloyd Wright!

De buitenkant, een beetje als een terrasje opgevat. Het doet ook heel Amerikaans aan.

Nog een knusse ontvangsruimte ...
Maar dit is de lobby / living / restaurant van ons hotel in Nikko.
Het is hier ontzettend groen.... Een beetje vergelijkbaar met de Ardennen ... We zitten precies in the middle of nowhere!

... maar dan wel met een fantastiche zicht.

Day 5 - Tokyo #2

2009-05-10T13:26:00.000+02:00

Nele en train de manger un bento...

Une des trop rares "déguisées" qu'on ait vue...

Day 5 - Tokyo

2009-05-10T13:25:00.000+02:00

Deze glimlach is een beetje fake... hier was ik echt aan het afzien! ;-)

De Japanners vinden de backpackers een raar specimen. Ze gapen ons (discreet) aan... op de metro heeft zelfs iemand ons discreet proberen te filmen. Kinderen vinden ons een attractie!

In elk station staan van die handige lockers. Daar hebben we vandaag goed gebruik van gemaakt. De bagage die we hierboven meedragen, zijn met wat duwen en persen in onderstaande locker geraakt. Een mirakel!

We wilden onze bagage opbergen omdat we voor ons vertrek per trein naar Nikko (onze volgende verblijfplaats) opnieuw het Yoyogi park wilden zien. Op zondag zouden daar groepjes adolescenten in carnavaleske kledij rondlopen... een fotoshoot waard dachten we!

Ons bezoek aan het park en omgeving liep een beetje uit op een sisser. Lonely Planet heeft een beetje overdreven. Het is niet zo dat ze hier "en masse" excentriek zijn... wel iets meer dan bij ons uiteraard. Enkel wat beelden van schoolmeisjes op zondag haalden deze blog. Over schooluniformen gesproken... over het algemeen zijn de rokjes van schoolgaande meisjes amper een zakdoek groot.

Nikko

2009-05-10T12:28:00.000+02:00

Hello,
Ce matin, le programme était: debout à 8h15 pour faire le checkout, aller voir les cosplay et aller à Nikko.
Le checkout s'est bien passé... (même si la proprio a essayé de m'entuber de 1000 yens... NON MAIS...)
Ensuite on a laissé les sacs dans une consigne dans la gare d'Ueno pour aller "léger" voir les cosplay...
Le Lonely nous décrivait quasi cela comme une parade... Bref, après avoir tourné en rond pendant de nombreuses minutes on s'est rendu compte que c'était n'importe quoi... On a certes croisé quelques gens très loufoques... mais pas de parade!!! Dommage!!!
Donc retour à la consigne pour prendre le shinkansen pour aller à Nikko.
Toujours très facile de se repérer pour prendre un train! Bravo à l'organisation au Japon... C'est exemplaire...
Après deux heures de route, un changement de train et un bento mangé dans le train(boite en plastique contenant de la nourriture qu'on peut acheter partout), nous voilà à Nikko. Mignonne petite gare campagnarde...
On prend un taxi. On se voyait mal faire 2km avec nos sacs... Ca monte très fort par ici... Et il y avait + de 25 degrés...
Notre chambre à l'européenne est sympa... Il y a même des "matelas chauffant" avec télécommande dans le cadre du lit... c'est marrant...
Bref, on est parti se balader dans LE site touristique de Nikko...
Vaut mieux quelques photos qu'un long discours!
Mais c'était vraiment splendide... quelle sérénité qui se dégage de cet endroit.
On a mangé dans un resto coréen.
C'était marrant, il y avait seulement trois tables toutes différentes. On avait l'impression de manger dans la salle à manger des gens. C'était pas mauvais du tout.
Ensuite retour dans notre "Park Lodge" où on est dans le très chaleureux "living" de l'hôtel, thé à volonté (wouhou... ;-) ), musique, wifi (pas dans la chambre... grrrr).
voilà.
Demain, on visite un des temples qu'on n'a pas pu voir et puis on va à Kyoto (5 heures de train au départ de Nikko).
On espère aussi aller dans un Onsen (source naturelle d'eau chaude).
On vient de voir le "mode d'emploi". Faut être totally naked donc pas de photos... ;-)
A+

650 photos...

2009-05-09T15:58:00.000+02:00

650 photos, voilà ce que j'ai fait aujourd'hui... ;-)

Pour entrer dans les détails:
La nuit fuit encore un peu chaotique... Difficile (voire impossible) de dormir jusque 4h du mat et puis lever vers 9h30 pour profiter du soleil.

On est allés dans un super parc entre Shinjuku et Shibuya (le carrefour avec les diagonales).
Ce parc contenait deux parties: le sanctuaire et le parc proprement dit.
Dans le sanctuaire, passant d'un tori à l'autre on est tombé nez à nez avec la "maison communale" locale où les mariages avaient lieu à la chaîne. GENIAL de pouvoir paparazer à ce point... Les mariés posaient pour leurs photographes et moi je "piratais" leur séance photo... YES!!! De quoi me roder un peu avec mon nouveau téléobjectif.

Ensuite on est allés dans le vrai parc qui est le jardin des tokyoïtes... Impressionnant!!! Tellement d'activités et d'organisation dans ce parc...
J'espère que vous parviendrez à comprendre les commentaires en NL de Nele sur les photos...

Ensuite on est allés faire un tour à Shinjuku.
Sympathique mais les grattes-ciels, grands centres commerciaux, on commence à connaître... Même si on a ADORE Tokyo, un changement d'air nous fera du bien...

Au programme de demain matin, retour dans le parc où on est allés aujourd'hui pour espérer croiser (garanti selon le Lonely) des "cosplay" (ici)... C'est leur jour de sortie... ;-)

Et puis départ pour Nikko. Un petit bled au nord de Tokyo (à 2h en train je pense) où nous passeront une nuit dans une auberge tenue par des moines (non! Il n'y aura pas de trappiste!!! ;-) ). Avant de repartir pour 5h de train dans le sud pour arriver à Tokyo où nous resterons 5 nuits dans un Ryokan de DEUX chambres...

Suite au prochain épisode.
On est pas certains d'avoir accès à internet.
Mais à Kyoto, on aura de nouveau du wifi.

A+

Dag 4 in Tokyo: Yesss 25 graden zonder regen!

2009-05-09T15:47:00.000+02:00

Onze dag kan je samenvatten in drie activiteiten: een bezoek aan sanctuarium waar à volonté gehuwd werd en waar Mathieu dus à volonté gefotografeerd heeft, een bezoek aan het Yoyogi park en onze zoektocht naar eten tussen de wolkenkrabbers van Shinjuku...

Tokyo - Day 4 - #8

2009-05-09T14:58:00.000+02:00

Op onderstaande foto zijn de voetjes te zien van een kersverse bruid. De kledij ziet er bijzonder winters uit, maar het is echter 25° wanneer Math deze foto neemt. Wellicht mag de bruid geen streepje zonlicht verdragen opdat ze er stralend wittekes mag blijven uitzien.

Bruid en bruidegom lopen onder een parasol die door een ceremoniemeester gedragen wordt tijdens de stoet. Het is hier bittere ernst.

De lijfwacht houdt de mensen op afstand.

Een bruidskindje denk ik.

Tokyo - Day 4 - #7

2009-05-09T14:55:00.000+02:00

Aan de ingang van een sanctuarium staan van die waterbassins om de handen te spoelen... ik heb er ook al sommigen van zien drinken!

In het Yoyogi park is het volgens lonely planet elk weekend volle bak ambiance. Vooral vandaag dankzij het goeie weer, denk ik. Het park is enorm. Overal staan groepjes jongeren trucjes en kunstjes aan elkaar te showen... ze skaten, doen aan begeleid joggen voor blinden, jongleren met kegels, leren elkaar karategrepen aan, picknicken, frisbeeën, fietsen, doen aan openlucht schilderen (tenminste daar doen de oudjes ook aan mee) ... Wat wil je met al die peperdure miniappartementjes hier! Op zondag komen er jongeren samen om hun gothic en punk outfit te tonen... morgen (zondag) zoeken we uit of dat effectief zo is.

Roken is nog iets bizar hier. In een heel aantal restaurants mag je roken, maar op straat kan het niet of slechts op bepaalde plaatsen waar het duidelijk aangegeven is. Hieronder zie je zo'n "verboden roken" tegel ingevoegd tussen de voetpadtegels.

Tokyo - Day 4 - #6

2009-05-09T14:52:00.000+02:00

Hedendaagse architectuur in Shinjuku

Bijna omgekomen van de honger belandden we in onderstaand restaurant.

Tokyo - Day 4 - #5

2009-05-09T14:51:00.000+02:00

In het Yoyogi park is ook aan de hondjes gedacht. Honden mogen geen pipi doen in het park en uiteraard bestaat er hier ook zoiets als een kakje in een zakje. De honden mogen enkel vrijuit rondlopen in bepaalde zone's. Om ervoor te zorgen dat er niet een te grote rivaliteit is tussen de honden, hebben de Japanners het volgende bedacht; Afhankelijk van de grootte / gewicht van de hond mag de hond in een bepaalde zone met zijn baasje om dan daar wat te stoeien.

Natuurlijk zijn er ook poussettes voorzien om met het hondje doorheen het park naar deze zone te rijden.

Tokyo - Day 4 - #4

2009-05-09T14:49:00.000+02:00

Tokyo - Day 4 - #3

2009-05-09T14:48:00.000+02:00

De huwelijksfotograaf

De huwelijksplechtigheid met zijn rituelen

De familiefoto genomen op een daarvoor speciaal geïnstalleerde tribune.

De toeschouwers ...

Tokyo - Day 4 - #2

2009-05-09T14:46:00.000+02:00

Het verbaast ons vanaf vandaag niet meer dat zovele Japanners op de Grote Markt in Brussel volop foto's nemen van bruidjes. De traditionele Japanse bruidsjurk en de ganse ceremonie daarrond ziet er zo anders uit. Bij ons bezoek aan het sanctuarium van Meiji-jingu werd er gehuwd aan de lopende band. Math heeft zich niet ingehouden: hieronder een fractie van de talloze beelden die hij genomen heeft...

De ene bruid zag er al wat gelukkiger uit dan de andere :-)

Volgens mij doen de bruidkapsters in hun vrije tijd ook aan bloemschikken.

Tokyo - Day 4 - #1

2009-05-09T14:43:00.000+02:00

De torri van het meiji sanctuarium...

Good morning Tokyo!

2009-05-09T03:23:00.001+02:00

Goeie morgen. Het is 10u 's ochtends. Net wakker. De zon is doorgekomen.
Perfect!!!

Soleil

2009-05-09T03:09:00.000+02:00

Yes, le soleil est enfin arrivé sur Tokyo... On l'aura bien mérité celui-là.
On sort les fringues d'été.
Enfin!

Le sommeil n'est pas encore venu facilement hier soir. Ou plutôt cette nuit jusque 4h du matin.
Mais on se réveille à 10h (aidé par un réveil).

Ca devrait nous aider à prendre un rythme plus normal.

Shibuya in action...

2009-05-08T19:58:00.000+02:00

Un peu d'animation à nos pieds en buvant un café chez Starbucks... ;-)

Deuxième partie de journée

2009-05-08T17:20:00.000+02:00

Après le "faux départ" de ce matin, on est repartis pour du vrai vers 14h30-15h pour Shibuya.
30min de métro avant d'arriver au carrefour super connu pour ses fameuses diagonales.
c'est impressionnant de traverser et c'est aussi vachement impressionnant de regarder ce manège en sirotant un café (pour Nele) et en shootant pour moi... ;-)
Ensuite on est allés à piééééééd jusqu'à Roppongi (j'espère que j'écris bien). C'était long!!! Mais ça en valait la peine. Nele a vu une expo génialissime. Et on a pu profiter de la vue magique depuis le +- 50ème étage de ce building. SUPER!!!
Une vue sur la "Tokyo Tower". Faudrait en parler aux Parisiens car à mon avis c'est une copie... ;-) C'est la même mais en rouche.
C'était une journée éprouvante mais encore une fois pleine de contraste et de souvenirs.
Demain le soleil devrait ENFIN faire son apparition... Nondidju, je commençais à désespérer de ne pas pouvoir mettre mon short et mes tongues.
A+

En vrac - 2

2009-05-08T17:19:00.000+02:00

We hebben heel vaak gemaskerde mensen zien rondlopen.

In de metro zou zo'n masker soms goed van pas komen... Vooral de alcoholgeur 's morgens en 's avonds is niet te harden.

En vrac - 1

2009-05-08T17:15:00.000+02:00

Hieronder het weerzien van "Maman" van Bourgeois, een werk dat ik ooit voor Beaufort 2006 heb mogen installeren in Oostende. En dat symbolisch vandaag op moederkesdag.

Gelukkige moederkes mama!

Achter deze deuren schuilt de toegang naar het Mori Art Museum

Op de 52ste verdieping van de Mori Building was dit adembenemende panoramische zicht te zien. Jammer dat de sky deck afgesloten was en dat omwille van het regenweer.

Een streepje zon na dagen regen op het kruispunt van Shibuya.

Je zou voor minder drummen om dat beetje zonlicht op te vangen.

Shibuya

2009-05-08T17:12:00.000+02:00

Le fameux carrefour de Shibuya pris depuis le 1er étage du starbucks... quoi??? encore un starbucks??? ;-)

Mori Art Museum super tentoonstelling!!!

2009-05-08T15:59:00.000+02:00

We gaan misschien in het bioritme geraken. Het is nu 11u 's avonds en we zijn moe aangezien we een groot deel van de stad hebben afgestapt. Vanmiddag zijn we met de metro afgezakt naar Shibuya... Een beetje vergelijkbaar met Picadilly circus in Londen. Mathieu heeft het kruispunt van Shimbuya gemitralleerd... erg spectaculair! Het is moeilijk te zeggen hoeveel mensen hier gelijktijdig de straat kunnen oversteken... maar de diagonale zebrapaden helpen uiteraard het zware debiet van mensenmassa te kanaliseren. Math zal wellicht enkele beelden op de blog plaatsen.

Daarna zijn we naar een Roppongi Hills gegaan... niet ver van Shibuya op de kaart maar verschrikkelijk ver te voet! Ik wilde er absoluut het Mori museum bezoeken. Het museum heeft een toplocatie: op de 52ste verdieping in een nieuw bouwwerk dat ook dienst doet als office en shopping mall off course! Het museum heeft geen permanente collectie maar toont telkens tijdelijke prachtige hedendaagse tentoonstellingen. "The Kaleidoscopic Eye" was er nu te zien met over het algemeen allemaal topstukken van (internationale) niet-Japanse artiesten uit een collectie van een Weense verzamelaar. Echt de moeite! Natuurlijk was het panoramisch zicht by night op z'n minst zo indrukwekkend. Ook hier heeft Math aardig wat beelden geschoten!

Het was een super dag!

Bioritme - Out of control

2009-05-08T07:29:00.000+02:00

Om twee uur 's nachts hebben we een poging gedaan om de slaap te vatten. Toen dat om vijf uur nog steeds niet wilde lukken, beslisten we op de staan. In mijn heavy schedule stond op het ochtendprogramma een bezoek aan de vismarkt, een van de topics to visit. Nooit gedacht dat wij dit ooit zouden halen... en toch. Om half zeven stonden wij daar. Het loont echt de moeite. Het sjacheren van potvissen van tonijnen en het fileren van levende vis is hier te aanschouwen... Je moet slalommen tussen de kraampjes waar verhandeld wordt van B tot B. Op het smalle wandelpad rijden van die karretjes die vlot kunnen manoeuvreren. Zeer gevaarlijk. Want ze hebben echt geen compassie met de discrete toerist en ze hebben blijkbaar ook geen claxon.
Rond acht uur werden we al wat moeër en we beslisten terug naar onze ryokan te keren. En slapen lukte dit keer wel!
Wij zijn net gedoucht en is nu half drie in de namiddag voorbij... we kunnen echt niet wennen aan het bioritme van Japan. Damm! Het regent nog steeds. Tijd voor een museumbezoek dus!

Découpe du thon

2009-05-08T06:54:00.000+02:00

2009-05-08T06:52:00.000+02:00

Salary men faisant la file pour prendre le métro.
Sur le quai il y a des traces au sol indiquant où les portes s'ouvriront.
Et ça marche!!!
Donc les gens font la file de manière très organisée devant ces traces.
En Belgique, suffit de voir les files du Delhaize pour comprendre que ça pourrait jamais marcher.

Marché aux poissons

2009-05-08T06:48:00.000+02:00